بازیگر زن سینما عضو تیم ملی بوکس شد + بیوگرافی و تصاویر

به گزارش راهبرد معاصر، دنیای ورزش همواره شاهد حضور افراد با استعداد و توانمندیهای متنوع بوده که از عرصههای دیگر هنر و زندگی به آن میپیوندند. این افراد، با انگیزهها و داستانهای منحصربهفرد خود، جلوهای جدید به فضای رقابتی میبخشند. یکی از این چهرههای جذاب در روزهای اخیر، توانسته است با پشتکار خود نامش را در میان برترینهای یک رشته ورزشی مطرح ثبت کند.
راهیابی بازیگر سینمایی ایران به تیم ملی بوکس زنان
مسابقات قهرمانی کشور و انتخابی تیم ملی بوکس بانوان در رده سنی بزرگسالان، طی سه روز و به میزبانی فدراسیون بوکس در مجموعه ورزشی شهید شیرودی تهران برگزار شد. این رقابتها در ۱۰ وزن مختلف برگزار شد و ۸۰ بوکسور از استانهای مختلف کشور در آن به رقابت پرداختند. این مسابقات نقش مهمی در شناسایی و انتخاب نفرات برتر تیم ملی بانوان داشت. در پایان، نفرات برتر هر وزن معرفی شدند که در وزن ۶۰ کیلوگرم، تینا آخوندتبار، بازیگر و عضو جدید تیم ملی بوکس زنان، به عنوان نماینده این وزن انتخاب شد.

عضویت این بازیگر در تیم ملی بوکس زنان اتفاقی قابل تأمل است. تیم ملی بوکس زنان ایران برای نخستین بار در تاریخ قرار است در بازیهای آسیایی ناگویا ژاپن حضور پیدا کند و عضو تیم ملی بوکس زنان، تینا آخوندتبار، یکی از امیدهای این رویداد مهم به شمار میرود.
آغاز فعالیت ورزشی عضو تیم ملی بوکس زنان
این ورزشکار حرفهای داستان جالبی از شروع فعالیت ورزشی خود دارد. ورزش را با بدنسازی شروع کرد، اما پس از مدتی آن را خستهکننده یافت. سپس مویتای را تجربه کرد، اما در نهایت و از سال ۱۳۹۳ در ۲۵ سالگی به سراغ بوکس رفت. تینا آخوندتبار، بازیگر سینما و عضو تیم ملی بوکس زنان، بارها اعلام کرده که تمام عشقش بوکس است و حتی سفرهای خارجی خود را براساس زمانبندی مسابقات بوکس تنظیم میکند.
او با بیان اینکه همه زندگیاش را روی بوکس گذاشته، تأکید کرده تا آنجا که بتواند این راه را ادامه خواهد داد. برای تطبیق با قوانین بینالمللی، این عضو تیم ملی بوکس زنان مجبور به تراشیدن موهایش شده، چرا که در ابتدا مسابقات بینالمللی را با حجاب انجام میداد، اما پس از اعتراض سازمان جهانی بوکس، این تصمیم را گرفت.

سابقه هنری تینا آخوند تبار بازیگر و عضو تیم ملی بوکس زنان
تینا آخوندتبار، متولد ۵ خرداد ۱۳۶۸ در تهران، فارغالتحصیل لیسانس حسابداری از دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب است. این بازیگر و عضو تیم ملی بوکس زنان از ۲۰ سالگی و با فیلم سینمایی «طلاق به سبک ایرونی» در کنار حامد کمیلی جلوی دوربین رفت. او با بیان اینکه آن زمان بازیگری برایش هدف نبود و بیشتر به دنبال تجربهاندوزی بود، بعداً با فیلمهایی مانند «هر چی خدا بخواد»، «رسوایی» مسعود دهنمکی و «مثل قو» به شهرت رسید.

تینا آخوند تبار تکرار میکند که به لطف شرایط زندگی شخصیاش دغدغه مالی ندارد و میتواند با دقت و بر اساس تواناییهایش، نقشهای سینمایی را انتخاب کند. تینا آخوندتبار، که هماکنون یک عضو تیم ملی بوکس زنان نیز هست، سفر را کلاسی آموزشی برای بازیگری میداند و معتقد است از این طریق میتوان با آداب، لهجه و نوع پوشش مردم از نزدیک آشنا شد. اصفهان شهر مورد علاقه او برای سفر است و بریانی غذای محبوبش در این شهر است.
نکات شخصی از زندگی تینا آخوند تبار بازیگر و عضو تیم ملی بوکس زنان
تینا آخوندتبار، این بازیگر و عضو تیم ملی بوکس زنان، در مدرسه والیبالیست بود و در دانشگاه نیز به صورت حرفهای به تنیس روی آورد. او درباره شباهتش به الناز شاکردوست گفته است که اگرچه بسیاری این شباهت را متذکر میشوند، اما معتقد است افراد به لحاظ رفتاری تفاوتهای زیادی دارند. انتشار عکسی صمیمی از تینا آخوندتبار در کنار حامد کمیلی، شایعه ازدواج آن دو را بر سر زبانها انداخت، اما این ازدواج به سرانجام نرسید.

این عضو تیم ملی بوکس زنان با صراحت درباره عمل جراحی بینی خود صحبت کرده و ابایی از بیان آن ندارد. او همچنین علاقه زیادی به تیم پرسپولیس دارد و میگوید به خاطر تشویقهای پدرش، پرسپولیسی به دنیا آمده است. نام شناسنامهای تینا آخوندتبار، بازیگر و عضو تیم ملی بوکس زنان، پونه است، اما خودش به دلیل علاقه زیاد، اسم تینا را انتخاب کرده است. از دیگر تواناییهای این چهره هنری و ورزشی، آشپزی است و از ۱۳ سالگی قورمه سبزی، آبگوشت و آش خوبی درست میکند.

فیلمشناسی تینا آخوند تبار بازیگر و عضو تیم ملی بوکس زنان
از جمله کارهای سینمایی تینا آخوندتبار، بازیگر و عضو تیم ملی بوکس زنان، میتوان به این موارد اشاره کرد: طلاق به سبک ایرونی (۱۳۸۸)، هرچی خدا بخواد (۱۳۸۹)، آزادراه (۱۳۸۹)، خودزنی (۱۳۹۰)، رسوایی (۱۳۹۱)، متل قو (۱۳۹۱)، بیخوابی اسبها (۱۳۹۳)، آن آواز غمناک (۱۳۹۳) و باج (۱۳۹۴). کارهای تلویزیونی این بازیگر و عضو تیم ملی بوکس زنان نیز شامل این آثار است: دختران حوا (۱۳۹۱)، دیوار (۱۳۹۱)، زاویه هفتم (۱۳۹۴) و آرام میگیریم (۱۳۹۵).